Mikrofonu cień, czyli haiku... Do posłuchania wieczorową, nastrojową porą...
Przepraszam, że mnie tu tak dawno nie było :( Prowadzenie dwóch blogów okazuje się być trudne. Bobe Majse to wciąż beniaminek...

5-7-5
Odrobina poetyckiej dyscypliny.

jedwabne nitki
modlitewnego szala
ogień, dym, popiół

noc sederowa
gorzki posmak wolności
w kraju Diaspory

stare podwórko
ostro wdziera się w nozdrza
zapach czulentu

Haiku Mariusza Parlickiego

swoje haiku
pędzelkiem piszesz co dzień
na kartkach powiek

śmierć jest artystką
rozmywa świat jak pędzel
impresjonisty

księgi wieczności
zapiszą nasze życie
krótkim haiku

gdy spłodzę syna
i własny dom zbuduję
wyrosnę drzewem

skalisty pejzaż
łagodnieje na chwilę
motyl i powój